نکته های آموزنده زندگی

ای عاشق بی قرار اصغر 

ای تشنۀ وصل یار اصغر

دوش من و قلب من برایت

آن مقتل و این مزار اصغر

ثاراللَّهی زخون پاکت

شد وجه خدانگار اصغر

دردا که گرفت خصمت از شیر

با تیر، در این دیار اصغر

لبخند بزن که تیر دشمن

بهر تو گریست زار اصغر

افسوس که تیر گشت سیراب

از خون تو شیرخوار اصغر

آرام بخواب صورتت را

بر شانه من گذار اصغر

مگذار کشد مرا سکوتت

یک ناله زدل برآر اصغر

در ماتم تو به نظم (میثم)

دلها شده بی قرار اصغر

ََََََََََََََََََََََ

با یاد لب خشکت           خون شد دل آب، اصغر

سیراب شدی مادر،           آسوده بخواب اصغر

از بس‌ که عطش می‌زد       آتش به نفس‌هایت

بر تو جگر پیکان،                  گردیده کباب اصغر

از غنچۀ لبخندت                 بر لالۀ رخ پیداست

بر اشک پدر دادی،               با خنده جواب اصغر

تو تشنه‌تر از مادر،                 من سوخته‌تر از تو

تو رفته‌ای از تاب و              من در تب وتاب اصغر

بر آتش قلب تو،                    بر حنجر خشک تو

آبی نبوَد بهتر،                       از اشک رباب اصغر

رو در بغل زهرا،                            لبخند بزن مادر

کز خون تو وجه‌الله                 گردیده خضاب اصغر

از حنجر خونینت                    خون، آب بقا نوشید

وز خجلت لب‌هایت                دریا شده آب، اصغر

در بزم عزای تو،                       تا حشر، برای تو

از چشم خداجویان              جاری‌ست گلاب اصغر

بی‌جرم و گنه مادر!                   کشتند تو را آخر

گویی که بر اینان بود                  قتل تو ثواب اصغر

گل بودی و«میثم»گفت:         افسوس! هزار افسوس

این قوم تو را دادند               لب‌تشنه به آب، اصغر

ََََََََََََََََََََََََََََََ