نکته های آموزنده زندگی

مناجات

الهی چنان کن زرحمت که امشب

میان من و تو گناهی نماند

 در مغفرت را چنان باز فرما

که نومید ازین در نگاهی نماند

من وکوه عصیان . تو و بحر غفران

نگاهی کزین کوه . کاهی نماند

اگر نور عفوت بگیرد فضارا

دگر در جهان روسیاهی نماند

زباران فیضت امید است یارب

که بی بهره حتی گیاهی نماند

بنام رحیمت به من رحمتی کن

که در نامه ام اشتباهی نماند

توبر بی پناهان پناهی و امشب

چنان کن  که تا بی پناهی نماند

زدرگاه لطفت زدربار فضلت

کسی دست خالی الهی نماند

ببین اشک و آه مرا و کرم کن

که تا بی اثر اشک و آهی نماند

به من بخش توفیق یک یا علی را

در آن دم که در سینه آهی نماند

به نور هدایت بر افراز جانم

که هرگز به راه دو راهی نماند

به مهدی عج که چون بر فروزد جمالش

دگر جلوه مهر و ماهی نماند

گر آن یوسف از چاه غیبت درآید

سر راه این خلق چاهی نماند

                   شعر از استاد موید

**************

 سرنه به خاک ما که تورا آبرو دهیم

شو خار این جمن که تورا رنگ وبو دهیم

هرکس به شوق حضرت ما بندگی کند

جنت نه بلکه رتبه رضوان به او دهیم

ای جان به لب زکثرت عصیان بیا که ما

جان بر تنت زه مزده لا تقنطوا دهیم

آلوده ازگنه رمضان بحر رحمت است

در آن درآی تاکه تورا شستشو دهیم

اشکی بریز در دل شبها به یاد ما

کز آب توبه  جان ودلت را وضو دهیم

تا از عقاب ما نهراسند عاصیان

بر بندگان نشارت لا تحزنوا دهیم

                                     موید

****************

ای جگر سوخته بر خیز دعائی بکنیم

همجو نی ناله برآریم و نوائی بکنیم

ما حریف غم ایام نخواهیم شدن

مگر از فیض دعا رفع بلائی بکنیم

شرممان باد زروی سیه و موی سپید

وقت آن است که ما روی به جائی بکنیم

عذر تقصیر بخواهیم و تهی دستی خویش

که نشد طاعت بی رو و ریائی بکنیم

گره افتاده به کاریم بیا نیمه شبی

رو به سوی حرم عقده گشائی بکنیم

مستمندیم . به ارباب کرم سر بزنیم

دردمندیم . تمنای دوائی بکنیم

نازنینان به هم آئید که با دست نیاز

دامن دوست بگیریم و صفائی بکنیم

دل پروانه نداریم ولی مصلحت است

طلب روشنی از شمع وفائی بکنیم

روشنای دل ما زمزمه نام علیست (ع)

مگر از پرتو او کسب ضیائی بکنیم

                                شعر از استاد شفق (محمد جواد غفورزاده)

**********************************

برخیز و شفای دل مجروح بخواه

طوفان زده ای نجات از نوح بخواه

دستی به دعا بر و از حضرت دوست

چون آینه پاکیزگی روح بخواه 

         شفق

*************************

هرگاه کنم به خود ستم توبه کنم

از فرط گناه دمبدم توبه کنم

پیوسته اگر توبه شکستم یارب

از توبه خود آوده ام توبه کنم      وفائی

***********************

لطف تو یارب! ازل است و ابد    

این منم و این گنه بی‌عدد

روی سیه، بار خطا، فعل بد    

نمی‌زنی به سینه‌ام دست رد

تشنـه لبم آب حیاتم بده     

غرق گنـاهم حسناتم بده

از کرم خویش نجاتم بده     

اگر چه باشد گنهم بی‌عدد

بنده ولی بنـدۀ شرمنده‌ام     

رو سیه و زار و سرافکنده‌ام

باز به سوی تو پناهنده‌ام      

ای همه عفو تو فراتر ز حد

آمده‌ام تا کـه قبولم کنی    

وصل به اولاد رسولم کنی

سائل زهرای بتولم کنی      

جز کرمت هیچ ندارم سند

مرا به قرآن پیمبر ببخش   

به اشک صدیقۀ ‌اطهر ببخش

به آخرین نماز حیدر ببخش   

که بوده ذکرم همه حیدر مدد

عبـد فراری‌ام که برگشته‌ام   

غرق به خوناب جگر گشته‌ام  

ببین به کار خویش سرگشته‌ام   

آخر کارم به کجا می‌رسد؟

من که گنه‌کارترم از همه    

ز آخر کار خود کنم واهمه

به پهلوی شکستۀ فاطمه      

ببخش ورنـه آبرویم رود

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

بـه غفلـت رفـت عمـر نـازنینم

هـوای نفس، گشتـه هـم‌نشینم

به جای آنکه پـا برعرش کوبم

گنــه کوبیــد بـر خـاک زمینم

گناهـانم شــده ســـد نگاهـم

کـه حتـی پـیش پایـم را نبینم

همه از جرم خود شرمنده گشتند

مـن از عفـو الهــی شـرمگینم

گنــه روی گنــه در آستــانت

خطـا پشـت خطــا در آستینم

دو دست آلوده، دو چشمِ گنهکار

دو کاتـب در یسـار و در یمینم

همـاره تـو مـرا هشـدار دادی

همیشه بـود شیطان در کمینم

ببخشـی یا نبخشـی، شرمسـارم

بسـوزی یا نسـوزی، مـن همینم

از آن تـرسم کـه فـردای قیـامت

گناهــانم شــود نــقش جبینـم

به میثم بخش یارب «میثمت» را

کـه مــداح امیــرالمؤمنینم 

*********************

بارالهـا بـر درت اشـک و آه آورده‌ام

هم سرشک خجلت و هم گناه آورده‌ام

هـم گنـاه آورده‌ام هـم پنـاه آورده‌ام

دیده از جرمم بپوش اشک و آهم را ببین

****

با همـه بـار گنـاه بـا همـه فعـل بدم

تو صدا کردی مرا من به سویت آمدم

دست دل بر دامن لطف و احسانت زدم

آسمانی کن مرا که چه خوردم بر زمین

****

وای اگر این روسیاه رو به محشر آورد

نامـه‌ای از صـورت خـود سیه‌تر آورد

با گنـاه بی‌شمـار رو به ایـن در آورد

با گناهانم شوم روز محشر هم‌نشین

****

سایه لطفت مرا در دو عالم بر سر است

از گنـاه بی‌حـدم عفـو تـو بالاتـر است

هر چه هستم سینه‌ام پر ز مهر حیدر است

خود گناهم را ببخش بر امیرالمؤمنین

****

من که با تو دم‌به‌دم عهد خود بشکسته‌ام

از تـواَم شرمنــده و از گنـاهم خستـه‌ام

هم ز تو کردم فرار، هم به تو دل بسته‌ام

بسته راهم را گناه از یسار و از یمین

****

من گنـه کردم ولی، آبرو دادی به من

از عنایت مرحمت گفت‌وگو دادی به من

باز خواندی بنده‌ام باز رو دادی به من

تو عطا کردی چنان من خطا کردم چنین

****

جـرم سنگیـن مــرا ای خـدای عـالمین

هم ببخشا بر حسن هم ببخشا بر حسین

دست خالی ریختم اشک خجلت از دوعین

هر که هستم ای خدا بر درت سودم جبین

یـا الـه‌العـالمین یـا الـه‌العالمین

**************************