نکته های آموزنده زندگی

ذکر دوست

بر در دروازه‏ ى حاجات دل

تا سحرم مست مناجات دل

راز و نیاز دل ما ذکر دوست

نیست کسى هر آنچه باشد از اوست

دست طلب به سوى او روز و شام

مسئلت از غیر جمالش حرام

هر که اسیر بى قرار یار است

به شوق او همیشه ره سپار است

دیده ببندد همه دم به راهش

جان بدهد بر سر یک نگاهش

به سر رود به سوى جانانه ‏اش

تا که رسد بر در میخانه اش

بر در میخانه گدایى رواست

اگر که ساقى کرم مرتضاست

ز مرتضى اگر کرم بخواهید

اگر که لطف دم به دم بخواهید

دل به طهوراى ولایت برید

حاجت خود به باب حاجت برید

نگویم این را که خدا عالم است

باب حوائج به خدا کاظم است

ز کاظمینش که ندیدم بسى

نیامده به دست خالى کسى

اگر که دستى برود به سویش

نمى‏ رسد مگر به آرزویش

یوسف زهرا که به زندان شدى

به قلب من همیشه مهمان شدى

به کاظمین تو اسیرم اسیر

جان رضا بیا و دستم بگیر

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

یاد تو

مژده‏ ى میلاد تو، نفحه ى باد صباست

رایحه ‏ى یاد تو با دل ما آشناست

آمدى و باب هر حاجت دلها شدى

باب حوائج تویى، نام تو ذکر خداست

عرش الهى اگر، جلوه گه حق بود

بار گه ات کاظمین، خود حرم کبریاست

قبله ى قدوسیان، کوى مصفاى تو

نام دل آراى تو، کعبه ى حاجات ماست

یوسف زهرایى و گوشه ‏ى زندان و چاه

کنج سیه چال تو، به غصه ات مبتلاست

شادى میلاد تو، توأم اشک است و آه

چون که غمین هر دل از کوفه و شام بلاست

محفل مولودى‏ ات، کرببلایى شده

گوشه‏ ى لبخند ما، همره اشک عزاست

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

موسایى دگر

بزم مارا باز آمد عالم آرایى دگر

کز قدومش بزم ما گردیده سینایى دگر

قرنها بگذشته از موسى و شرح رود نیل

آمده اینک به فتح نیل موسایى دگر

صادق آل نبى را داده حّى بى نیاز

از براى تشنگان علم، دریایى دگر

گرچه زهرا را به عالم نیست همتایى، ولى

شد حمیده با چنین فرزند،زهرایى دگر

اى صبا بر گو به زهرا دیده روشن چون خدا

داده بر فرزند تو شمس دلارایى دگر

گر که مریم مام یک عیسى بود، حق از کرم

داده بعد از پنج عیسى بر تو عیسایى دگر

از پى ترویج دین و حفظ قرآن مجید

هادى ما در طریقت گشته مولایى دگر

تاجهان مرده را زانفاس گرمش جان دهد

زد قدم دراین جهان اینک مسیحایى دگر

یوسفى آمد که یوسف هم بود زندانیش

زانکه زندان رفتن او راست معنایى دگر

تا کنداز ریشه بنیاد بنى العباس را

زد قدم امروز انسان ساز فردایى دگر

تا که در عالم به آقایى رساند شیعه را

حق به آقایى خود آورده آقایى دگر

غیر آل للَّه ‏ما را نیست در محشر شفیع

از در دربار آنان پس مرو جایى دگر

در جزا برگ عبور ما به امضاءبسته است

معتبر جز مهر آنان نیست امضایى دگر

گر به تیغى بند بند شیعه را سازى جدا

در سرش جز عشق آنان نیست سودایى دگر

شعر من ران ملخ هست ومن (ژولیده) مور

غیر اینم بر سلیمان نیست کالایى دگر

مرحوم ژولیده نشابورى

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪۵

کنگره عرش برین

مژده‏ اى دل که به ماتاج سرى داد خدا

شب ما سوته دلان را سحرى داد خدا

سجده شکر به جا آر که از رحمت خویش

تیر جانسوز دعا را اثرى داد خدا

شجرطیبه ى گلشن طاها را باز

هم ثمر داده و هم برگ و برى داد خدا

تا که اسلام قوى گردد و الحاد ضعیف

صدف بحر ولارا گهرى داد خدا

اى صبا فاطمه را مژده بده کز ره لطف

صادق آل نبى را پسرى داد خدا

ملک از کنگره ى عرش برین مژده دهد

که به ما ناجى نیک و سیرى داد خدا

بهر آزادى ابناء بشر باردگر

به بشر رهبر فریادگرى داد خدا

تا کندزیرو زبر کاخ ستم را اى دل

مژده ‏ى آیت فتح و ظفرى داد خدا

تا به پرواز در آید به جهان طایر فکر

امشب از شوق و شعف بال و پرى داد خدا

شادمانم من ژولیده که از رحمت خود

به من بى هنر امشب هنرى داد خدا

مرحوم ژولیده نیشابورى

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪۵

پیکر خسته

اگر بر آید چو مرغى

 زپیکر خسته ‏ام پر

پرم سوى بارگاهی

 که باشد از عرش برتر

به بارگاهى که در آن،

 هزار موسى بن عمران

براى خدمت کندرو،

به عرض حاجت زند در

به بارگاهى که یوسف

گرفته دست توسل

بر آستانى که آن را

گرفته یعقوب در بر

خلیل را کعبه ى جان،

ذبیح را قبله ى دل

مسیح را بیت اقصى

، کلیم را طور دیگر

هزار داوود آنجا

زبور برگرفته بر کف

هزار عیسى بن مریم

 نهاده انجیل بر سر

بریز هست خود از کف،

 بر آر نعلین از پا

بیا چو موسى بن عمران

به طور موسى بن جعفر

امام ملک ولایت،

 چراغ راه هدایت

محیط جود و عنایت،

 چراغ و چشم پیمبر

امام کلّ اعاظم

که کنیه ى اوست کاظم

نظام را گشته ناظم،

 سپهر را بوده محور

حدیث خلق خصالش،

 حکایت خلق احمد

کلامى از کظم غیظش،

روایت عفو داور

مقام والاى او بین

،نیاوابناى او بین

هم اوست شش بحر را دُر

، هم اویَم هفت گوهر

ثناى او روح قرآن،

 ولاى او کل ایمان

نداى او حکم احمد،

عطاى او جود حیدر

عجب نه گر ابن یقطین،

 به پاى جمالش افتد

جمال، جمّال او را

 ز جان ببوسد مکرّر

پیامى از اوست کافى

که روح صد بشر حافى

ز چنگ دیو هوس‏ها

 زند به سوى خداپر

درود بر خاندانش،

سلام بر دود مانش

تمامى دوستانش

هماره تا صبح محشر

به حبس در بسته طورش

، به ازدواج افلاک نورش

چه غم اگر خصم کورش

،ندارد این نور باور

نیاز آرد نیازش،

 نماز آرد نمازش

شرار سوز و گدازش،

 گذشته از چرخ اخضر

صبا بیاور غبارى

زدامن کاظمین

مگرکنم از شمیمش

 مشام جان را معطر

دلم بود زائر او،

 نشسته بر حائر او

مزار او راگرفته،

چون جان پاکیزه در بر

زحبس در بسته بخشد

 به خلق عالم رهایى

به قعر زندان نهد پا

ز اوج گردون فراتر

تمام خلقت همیشه

کنار خوان عطایش

وجود هستى هماره

به بحر وجودش شناور

جعفر رسول زاده (آشفته )

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪۵

خورشید عشق

سر زد مهى زیبا از نسل کوثر

شد جلوه‏ گر نور موسى بن جعفر

بر گوش جان –      هردم رسد-        این زمزمه

چشمت روشن –     یا مولاتى –       یا فاطمه

تابنده خورشید عشق و عقیده

امام صادق را فروغ دیده

شد سیمایش –      روشنگر –         جانها همه

چشمت روشن –      یا مولاتى –     یا فاطمه

ماه مدینه شمع جمع هستى

بر ما دهد درس یکتا پرستى

هفتم وصى خاتم النبیین

سلاله طاها و آل یاسین

محبتش بر      دیانت ما       شد لازمه

چشمت روشن – یا مولاتى – یا فاطمه

منادى از سوى حىّ تبارک

مژده دهد زین مولود مبارک

گرامى دارد شیعه مقدمش را

باشد دل را      بانگ شادى         با این نغمه

چشمت روشن –   یا مولاتى –    یا فاطمه

وادى سینا

شده دل وادى سینا     به تجلاى موسى

که کلیم خدا آید   به تماشاى موسى

معجز نور    کرده ظهور        مولاموسى بن جعفر

به طواف حر م رفتم      به هواى تو بودم

همه جا با خیال تو        به ولاى تو بودم

کعبه ى من    قبله ى من     مولاموسى بن جعفر

دل بیت الحرام عشق    ز تو گیرد تمنا

حجر الاسود هستى    به تو دارد تولا

مروه منا     سعى و صفا       مولاموسى بن جعفر

چه لیاقت مرا مولا      که کنى یک نگاهم

منم آن عاشق مسکین   که تو را از تو خواهم

یک نفسم    ازتو بسم      مولاموسى بن جعفر

دلم از کاظمین تو        به خدا رونتابد

نرود از سر کویت          که به جز تو نیاید

عشق منى     جان به تنى        مولاموسى بن جعفر

تویى آن هفتمین مولا      که ز هفت آسمانت

ز ملک مى ‏رسد تبریک         به دل شیعیانت

بر تو امام   عرض سلام      مولاموسى بن جعفر

                                                  جعفر رسول زاده (آشفته )

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪۵۵

جلوه ‏ى دیگر

چون گل گلزار صادق پرده از رخ برگرفت

عالم از نور جمالش جلوه ى دیگر گرفت

آفتاب صبح صادق آنکه از صبح ازل

روشنى خورشید از آن ماه بلند اختر گرفت

در مکنون پرورش چون یافت در مهد صدف

شد حمیده خو چو خو، در دامن مادر گرفت

موسى کاظم امام هفتمین نور خدا

آنکه نور عارضش آفاق سرتاسر گرفت

آنکه روشن از جمالش گشت آیات خدا

وانکه رونق از کمالش شرع پیغمبر گرفت

هم ادب رونق از آن گنجینه آداب یافت

هم سخن زیور از آن کلک سخن گستر گرفت

شد رها از بند محنت آنکه از صدق و صفا

دامن باب الحوائج موسى جعفر گرفت

از در باب الحوائج روى حاجت بر متاب

زانکه فیضش چشمه از سر چشمه ‏ى داور گرفت

در صف محشر شفاعت یافت آنکو چون رسا

دامن موسى بن جعفر در صف محشر گرفت

مرحوم دکتر قاسم رسا

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪۵۵

باب الحوائج

مهر ولایت

پیک سعادت       داد این بشارت (۲)

تابیده هفتم          مهر ولایت

آمد این مژده از حى تبارک (۲)

میلاد موسى بن جعفر مبارک

مظهر الطاف        داور آمد (۲)

هفتم وصى       پیغمبر آمد

شد شکوفا گل گلزار احمد(۲)

زیبا گل سر سبد ال محمد

دارد مدینه    سیماى شادى (۲)

این مژده بر لب    دارد منادى

میلاد میوه ى قلب بتول است (۲)

رشک جنت مدینه الرسول است

واشد گل نور      از نخله ى طور (۲)

شد آشکارا        نور على نور

عالم از مقدمش گردید روشن (۲)

یا مهدى یا مهد ى چشم تو روشن

از هستیش هر     بود و نبود است (۲)

میلاد شاه        ملک وجود است

آمد آن مظهر الطاف داور (۲)

فرزند فاطمه موسى بن جعفر

احمد سمیع

صبح انوار هدایت

صبح انوار هدایت موسى کاظم بود

صاحب سرّ ولایت، موسى کاظم بود…

آن گلستان ولایت کز نسیم او دمید

گلبنى در هر ولایت، موسى کاظم بود

عقل در تفسیر آیات کمالش کى رسد

آیتى در صد روایت، موسى کاظم بود

آفتابى چون على موسى‏الرضا را در وجود

مشرق صبح سعادت، موسى کاظم بود

اهلی شیرازی

من کیستم ولی خداوند اکبرم

آیینۀ تمام نمای پیمبرم