شعر مناجاتی مخصوص ماه مبارک رمضان

ماه مبارک رمضان فرصتی است بسیار گرانقدر که معبود یگانه

ضیافتی زیبا و ممتاز فراهم نموده وازهمه بندگان اعم از سیاه وسفید .

فقیر و غنی .آلوده و پارسا. زن و مرد . کوچک وبزرگ . شاه و گدا .

اسیر وآزاد .خلاصه در یک کلام دعوتی همگانی نموده و فرموده است

بیائید و از این دریای بیکران رحمت من بهره مند شوید . وبه قول رسول

گرامی اسلام( ص) ماه رمضان باهمه نعمات و مغفرتهایش بسوی شما

می آید ماهی که نفس کشیدن در آن حکم تسبیح و خواب آن عبادت است

. شقی وبدبخت کسی است که در این ماه آمرزیده نشود .

انشاالله ما هم مورد مغفرت قرار بگیریم .

برای استفاده از ساعات گرانقدر این ماه از دعاهای وارده دراین ماه

غفلت نکنید . سعی کنید با قرآن و عترت دراین ماه عزیز بیشتر مانوس

باشید

التماس دعا

رمضان آمد و آهسته صدا كرد مرا

مستعد سفر شهر خدا كرد مرا

از گلستان كرم طرفه نسيمي بوزيد
كه سراپاي پر از عطر و صفا كرد مرا

نازم آن دوست كه با لطف سليماني خويش
پله از سلسله ديو دعا كرد مرا

فيض روح‌القدسم كرد رها از ظلمات
همرهي تا به لب آب بقا كرد مرا

من نبودم بجز از جاهل گم كرده رهي
لايق مكتب فخر النجبا كرد مرا

در شگفتم ز كرامات و خطاپوشي او
من خطا كردم و او مهر و وفا كرد مرا

دست از دامن اين پيك مبارك نكشم
كه به مهماني آن دوست ندا كرد مرا

زين دعاهاست كه با اين همه بي‌برگي و ضعف
در گلستان ادب نغمه سرا كرد مرا

هر سر مويم اگر شكر كند تا به ابد
كم بود زين همه فيضي كه عطا كرد مرا

******************************

رمضان آمده از ره که من انشاءالله
با خداوند شوم هم‌سخن انشاءالله
رمضان آمده از راه که شب تا به سحر

شویم از ذکر الهی دهن انشاءالله

رمضان آمده تا روزه بگیریم همه
پاک سازیم دل و جان و تن انشاءالله
رمضان آمده تا شمع صفت آب شویم
نور بخشیم به هر انجمن انشاءالله

رمضان آمده تا بال و پری باز کنیم
پا بـرآریـم ز دام دل و پرواز کنیم

رمضان آمده تا سوی خدا پر بزنیم
وقت آن است که با دست دعا در بزنیم

رمضان آمده تا در پی آمرزش خویش
دست بر دامن اولاد پیمبر بزنیم
رمضان آمده تا بهر تقرب به خدا
اشک ریزیم و در خانۀ حیدر بزنیم
رمضان آمده کز خواندن قرآن مجید
خود به آیینۀ دل صیقل دیگر بزنیم

رمضان آمده تـا اشک فشانیم همه
جمع گردیم و ابوحمزه بخوانیم همه

رمضان ماه خدای احد ذوالمنن است
رمضان ماه سراپای خدایی‌شدن است
رمضان سفرۀ مهمانی مخصوص خداست
سر این سفره ‌ببین جای‌ تو و جای‌ من است
رمضان ماه مناجات و دعا و قرآن
ماه زهرا و علی، ماه حسین و حسن است

ماه اشک و مه شوق و مه سوز و مه شور
ماه توبه مه آمرزش هر مرد و زن است

رمضان آمده تا جمع کند یاران را
می‌خرد لطف خدا ناز گنه‌کاران را

به سر دوش اگر کوه خطا را داریم
ناله و اشک و مناجات و دعا را داریم
دست خالی به سوی دوست نیاریم نیاز
فرق بشکافتۀ شیر خدا را داریم
عوض اشک به رخ،خون دل ما جاری است
به جگر زخم امام شهدا را داریم
چادر خاکی زهراست شفیع همگان
فاطمه شافعۀ روز جزا را داریم

ذات معبود بر آن است که بخشد همه را
تا کنـد شـاد از ایـن کـار دل فاطمه را

روز آغاز که پروندۀ ما را دیدند
شک نداریم که ما را به علی بخشیدند
خوش به احوال کسانی که در این ماه عزیز
با دعا بهر تقرب به خدا کوشیدند
خوش به احوال کسانی که به هنگام عطش
بادۀ معرفت از دست خدا نوشیدند
چشم از غیر خداوند تعالی بستند
هر چه دیدند، ندیدند خدا را دیدند

«میثم» از غیر خدا دیده اگر بربندی
هر کجا باشی بر روی خدا می‌خندی

**********************************

الهی یا الهی یا الهی
نگاهم کن نگاهم کن نگاهی
تویی رب جلیل و من ذلیلم
ندارم در بساطم غیر آهی
بوَد پروندۀ عمرم سراسر
سیاهی در سیاهی در سیاهی
چو کاه رفته بربادم که باشد
به روی شانه‌ام کوه گناهی
مرا عجز و نیاز است و گدایی
تو را قدر و جلال و پادشاهی
گناه از چارسو شد سدِّ راهم
به جز عفوت ندارم هیچ راهی
پر کاهی ندارم تا ببخشی
ز راه لطف کوهی را به کاهی

تو را دارم ببخشی یا نبخشی
تو را خواهم بخواهی یا نخواهی
من از خشمت به عفوت می‌گریزم
پناهم ده پناهم ده پناهی
اگر چه از گنه روزم شده شب
تو را خواندم سحر یا صبحگاهی
صدایت می‌زند پیوسته «میثم»
جوابم ده جوابم ده الهی

***********************

تو رب بنده‌‌پرور من عبد شرمسارم
این نامۀ سیاهم این چشم اشکبارم
اشکی بده که آبی بر آتشت بریزم
سوزی بده که گاهی آهی ز دل برآرم
لطف و کرامت از تو اشک خجالت از من
بگذار تا بگریم چیزی جز این ندارم
من بندۀ گنهکار تو کردگار غفّار
تو مستحق عفوی من مستحق نارم
پیشانی ارادت بر درگهت گذارم
تو در کتاب وحیَت از عفو خویش گفتی
من نیز کردم اقرار گفتم گناهکارم
آبم گذشته از کار، امّا امیدوارم
من پشت کرده بودم بر درگهت ز غفلت
تو باز روی دادی تا بر تو روبیارم

عفو است اگر ز احسان، جرم مرا ببخشی
عدل است اگر در آتش، ‌سوزی هزار بارم
«میثم»گر از تو پرسند آورده‌ای چه با خود
بگو تهیست دستم، امّا علی است یارم

******************************

کوه عصیان به سر دوش کشیدم افسوس
لذت ترک گنه را نچشیدم افسوس
کرم و لطف تو چون سایه به دنبالم بود
من به دنبال دل خویش دویدم افسوس
تو مرا فاش به هنگام گنه می‌دیدی
من تو را دیدم، انگار ندیدم افسوس
تو ز لطف و کرم خود نبریدی از من
من در امواج گنه از تو بریدم افسوس
تو مرا عفو نمودی که به نارم نبری
من ز عفو تو خجالت نکشیدم افسوس
تو گناهان مرا از همگان پوشاندی
من ز فعل بد خود پرده دریدم افسوس
خرمن عمر پراکنده شد و رفت به باد
من غفلت‌زده یک خوشه نچیدم افسوس

چشم دادی و ندیدم که ندیدم هیهات
گوش دادی نشنیدم نشنیدم افسوس
آشنا بودی و نشناختمت در همه عمر
که ز تو غیر تو را می‌طلبیدم افسوس
«میثم» از تیر گنه گشته وجودم چو کمان
سرو بودم ولی افسوس خمیدم افسوس

*********************************

ای ز حُکمت شرر، گل شده بر خلیل
انت نعم‌الولی انت نعم‌الوکیل
یا حی یا قیوم یا ناصر یا دلیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

یا جواد الکریم یا غفارالذنوب
یا رؤف الرحیم یا ستارالعیوب
نامۀ من سیاه کرم تو جمیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

هم عمل پیش رو هم اجل پشت سر
دل به دنیا اسیر، جان روان در سفر
از جرس می‌رسد نالۀ الرحیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

گر جحیمم بری باشد از عدل تو
ور جنانم بری این بود فضل تو
بر لطفت بستم از رشتۀ دل دخیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

به کتاب الله و به رسولت قسم
به مقام علی به بتولت قسم
به حسین و حسن مصطفی را سلیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

بس که مهربان و غفار و کریمی
بس که بخشنده و رحمان و رحیمی
خواهم جای عذاب از تو اجر جزیل

انت رب جلیل انا عبد ذلیل

**************************

گناه من اگر چه باشد عظیم
خدای من بوَد غفور و رحیم
نمی‌برد مرا به سوی جحیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم
یا من هو بمن رجاهُ کریم

تویی خدای حی بنده‌نواز
کرامتت بر غضبت پیشتاز
ندارم از آتش خشم تو بیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم
یا من هو بمن رجاهُ کریم

منم منم بندۀ احسان تو
نمی‌کشم دست ز دامان تو
اگر شوم به قعر دوزخ مقیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم
یا من هو بمن رجاهُ کریم

عالم هستی نمی از جود توست
لطف و کرم بر همه مقصود توست
عفو تو چون ذات تو باشد قدیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم
یا من هو بمن رجاهُ کریم

خدای من! انت سمیع البصیر
داور من! انت علیم خیبر
خالق من! انت علیم حکیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم
یا من هو بمن رجاهُ کریم

هستی من یکسر جرم و خطاست
شأن تو لطف و کرم است و عطاست
خالق من! انت علیٌّ عظیم

یا من هو بمن عصاهُ حلیم

یا من هو بمن رجاهُ کریم

**************************

عبد روسیاهم یا الله یا الله
با همه گناهم یا الله یا الله
بی تو بسته راهم یا الله یا الله
افتاده ز راهم یا الله یا الله