نکته های آموزنده زندگی

تا به دل مهر و تولای تو مولا دارم

کی دگر وحشتی از سختی فردا دارم

تاشدم سایه نشین کرم ولطف شما

به سرم سایه ای از نخله طوبی دارم

من دلخسته به تو بسته دل و چشم امید

به تو لطف تو و جود تو مولا دارم

تو جوادی و منم سائل بیت الکرمت

کرمی کن که به تو چشم تمنا دارم

همه هستی من مهر تو باشد آقا

مهر تو زاد ره و توشه فردا دارم

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

همه خلق جهان سائل دربار تواند

تو گل باغ ولائی وهمه خوار تواند

حرم پاک تو شد ماءمن ارباب نیاز

قدسیان محو تو وگرمی بازار تواند

کاظمین تو بود قبله گه اهل ولا

رو سپیدند کسانیکه به گلزار تواند

مهر تو راه نجات است به زهرا سوگند

تا ابد اهل ولا پیرو گفتار تواند                شعر از خودم

كوثر دوم

امشب بهشت ارزو را باز كردند

سرى زاسرار مگو را باز كردند

خم خانه توحيد را در برگشودند

از چهارده خم يك خم ديگر گشودند

مستان صافى دل كه قدسى نام دارند

كوثر به جاى مى درون جام دارند

درجام مى رخسار جانانه بينند

خورشيد را در حجره ريحانه بينند

در خانه شمس الضحى امشب قمر زاد

و ز چهارده خورشيد خورشيدى دگر زاد

طاها رخى از دوده ياسين بر آمد

نخلى كهن را ميوه شيرين بر آمد

امشب رضا، روح رضا در دست دارد

تصويرى از حسن خدا در دست دارد

يزدان رضا را ثانى موسى عطا كرد

بر پور موسى تالى عيسى عطا كرد

ماهى كه شرم از چهر دارد آفتابش

گويد رضا بر مهد نازش ذكر خوابش

گهواره او شهپر روح الامين است

گهواره جنباش امام هشتمين است

دارد رضا در پيش رو تمثال احمد

سوم على بر دامنش سوم محمد

ميلاد او اميد اسلام است و انسان

ميلاد او ميلاد اسلام است و قرآن

نظم زمان بعد از رضا در پنجه اوست

مشكل گشاى كارها سرپنجه اوست

از روى او نور ولايت مى درخشيد

در سايه اش مهر هدايت مى درخشيد

در كودكى بر مسند عصمت بر آمد

انسان كه از غار حرا پيغمبر آمد

يحيى بن اكثم مفتضح در بحث با او

جاى سخن بر كس نماند هست تا او

درياى جودش تشنه بر ساحل بجويد

درگاه احسانش كف سائل بجويد

وقتى بر آيد دست جود از استينش

گوهر فشاند در يسار و در يمينش

تنها نه او بر دوستان گوهر ببخشد

بر دشمن سر سخت خود هم زر ببخشد

خير كثير است و كرامت پيشه دارد

نخلى كه در ژرفاى كوثر ريشه دارد

اى آفرينش را چراغ رهنمايى

سر تا بپار رحمت جود ابن الرضايى

اى كوثر دوم كه مشهور است جودت

ظاهر تمام خير و خوبى از وجودت

در اين جهان و اينهمه لطف و كرامت

جودت قيامت مى كند روز قيامت

تفسير جودت را توان در هل اتى يافت

تصوير مهرت را درون سينه ها يافت

چشم امامت روشن از رخسارت ماهت

اى آنكه نامت قفل غمها را كليد است

اين ملت آزاده را بر تو اميد است

لطفى كه در عيد تو كام دل بگيرند

لطفى كه تا در كوى تو منزل بگيرند

اميد احسان از شما دارد مؤيد

بر دامنت دست دعا دارد مؤيد

)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((

شد امشب از رخ ابن الرضا چشم رضا روشن 

چنانكه چشم احمد شد ز روى مرتضى روشن 


به چشم دل تماشا كن كه هم چون اهل دل بینى 

ز نور كبریایى شد حریم كبریا روشن 


امام هشتمین را داده حق طفلى كه مى‌‏باشد

 ز انفاسش صبا خرم ز رخسارش فضا روشن 


گلستان حیاتش زین گل ریحانه شد خرم

 شبستان امیدش گشت از این بَدرُ الدُجا روشن 


همه شب تا سحر بر مهد ناز طفل نوزادش

 بجاى شمع باشد روى آن شمس الضحى روشن 


جواد آمد كه شادان شد ز میلادش دل زهرا 

جواد آمد كز و شد قلب ختم الانبیا روشن 


الا یا خاندان وحى و قرآن یا بنى الزهرا 

ز میلاد جواد ابن الرضا چشم شما روشن 


شكوه رحمتش چون مهر باشد هر طرف تابان

 مقام عصمتش چون روز باشد هر كجا روشن 


شود از غم چو شب روز بد اندیشى كه پندارد 

نماند مشعل دین مبین بعد از رضا روشن 


دگر تا روز محشر روشن و خاموش مى‌‏ماند

 چراغى را كه مى‏سازد خدا خاموش یا روشن 


«مؤید» را چه وحشت اندرین ظلمت‌سرا باشد

 كه دارد جان و دل پیوسته از نور ولا روشن

((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((  )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

زاده آزاده رضا (ع)

 كوبم در سراى جوادالائمه را

تا بشنوم صداى جوادالائمه را

سربر نگيرم از دولتسراى او

بس ديده ام سخاى جوادالائمه را

دلداده ام به زاده آزاده رضا

دارم به سر هواى جوادالائمه را

تا زنده ام به دولت حب على و آل

دارم به لب ثناى جوادالائمه را

حاشا اگر به قيمت هستى دهم زكف

سرمايه ولاى جواد الائمه را

نشناخت آنكسى كه مقام ولايتش

نشناخته خداى جوادالائمه را

ماه رجب كه كرده مصفا جهان حسن

دارد بخود صفاى جوادالائمه را

گاه طلوع صبح دهم زين مه آفتاب

بوسيده خاك پاى جوادالائمه را

روزيكه نيست غير عمل دستگير خلق

دل بسته ام عطاى جوادالائمه را

دارم (اميد) اينكه ز اخلاص بندگى

حاصل كنم رضاى جوادالائمه را

((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((  ۹))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

يكتا دُر عصمت

در بغل امشب يكى قرص قمر دارد رضا

 بر زبان شكر خداى دادگر دارد رضا

بارگاه زاده موسى چراغان مى شود

در حريمش جشن ميلاد پسر دارد رضا

اِقتران مهر و مه گرديده امشب، يا مگر

 نور چشمانش محمد را به بر دارد رضا

بر امام هشتمين حق كرده فرزندى عطا

 زين پسر پيغام تبريك از پدر دارد رضا

آمد آن يكتا دُر عصمت كه بر ميلاد او

 تهنيت از حضرت خيرالبشر دارد رضا

بر عقيمى آن كه بر فرزند موسى طعنه زد

 گو بيا امشب ببين نور بصر دارد رضا

در كنار مهد او بنشسته بيدار و به لب

 ذكر خواب از بهر طفلش تا سحر دارد رضا

ذكر خواب از بهر او مى گويد و گريان بود

 من نمى دانم چرا چشمان تر دارد رضا

گاهى از اين موهبت شاد است و گاهى دل غمين

 چون كه از پايان كار او خبر دارد رضا

«خسرو» از مداحى او مى كند بس افتخار

 گر بدين منصب مدامش مفتخر دارد رضا

(((((((((((((((((((((((((((((((  ))))))))))))))))))))))))))))))))

 

التجاء حضور جواد الائمه (ع)

ولى خدا يا جواد الائمه

محيط سخا، يا جوادالائمه

چه گويم به وصفت كه فرموده آن را

به قرآن خدا، يا جوادالائمه

به كشتى ايمان در امواج طوفان

تويى ناخدا، يا جوادالائمه

چه در هفت گردون، چه در هشت جنت

تويى مقتدا، يا جوادالائمه

سماواتيان راست مدح تو، بر لب

به صبح و مساء، يا جوادالائمه

بود نقش خاك ره كاظمينت

رخ اولياء، يا جواد الائمه

ز شاهيست عارم كه در آستانت

گدايم گدا، يا جوادالائمه

بود بى ولاى تو طاعات عالم

سراسر هبا، يا جواد الائمه

اگر بود واقف زعلمى كه داده

تو را كبريا، يا جوادالائمه

نه بگشودى اندر برت پور اكثم

لب خويش را، يا جوادالائمه

گرم سر جدا گردد از تن، نگردد

دل از تو جدا، يا جوادالائمه

به غير از خدا هر كه گويد ثنايت

بود نارسا يا جوادالائمه

خدا داد پاسخ به هر بينوا كو

تو را زد صدا، يا جوادالائمه

به بازار محشر ولاى تو آدم

به روز جزا، يا جوادالائمه

ثناى تو گويم عصا از تو جويم

به هر دو سرا، يا جوادالائمه

رهايى به مهر تو خواهم كه گشتم

اسير هوا، يا جواد الائمه

خوش آن ملتجى را كه در آستانت

كند التجاء، يا جوادالائمه

جوادى ، جوادى ، گدايم، گدايم

عطا كن ، عطا يا جوادالائمه

بخوان جانب كاظمينم و ز آنجا

ببر كربلا، يا جوادالائمه

بمانم ، بميرم سپس زنده گردم

به مهر شما، يا جوادالائمه

به جان پيمبر به زهراى اطهر

به بابت رضا يا جوادالائمه

مرا تا ابد از صف دوستانت

مگردان جدا، يا جوادالائمه

تهى دستم و هستيم هست، تنها

گناه و رجا، يا جوادالائمه

قدم گشته خم ، پا فرو مانده در گِل

ز بار خطا، يا جوادالائمه

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

مژده اي ياران نگار آمد نگار آمد نگار
بر تن هستي قرار آمد قرار آمد قرار
غنچه ي زهرا به بار آمد به بار آمد به بار
عالم از يک گل بهار آمد بهار آمد بهار آمد بهار
جان به شوق او نثار آمد نثار آمد نثار
ليل رفت اينک نهار آمد نهار آمد نهار
دامن ريحانه ات گرديده گلشن يا رضا
خانه ي تو، قلب تو، چشم تو، روشن يا رضا
*****
اي رضائيون رخ ابن الرضا را بنگريد
رکن ايمان، حصن دين، کهف تُقي را بنگريد
چارده مرآت حسن کبريا را بنگريد
هيبت و قدر و جلال مرتضي را بنگريد
بر سر دست رضا حُسن خدا را بنگريد
طلعت قرآن جمال مصطفي را بنگريد
قبله ي اهل ولا باب المراد است اين پسر
جود با لبخند مي گويد جواد است اين پسر
*****
اي عروس فاطمه خيرالانام آورده اي
عاشر ماه رجب ماه تمام آورده اي
عرشيان را آفتابي مستدام آورده اي
فرشيان را رهبري گردون مقام آورده اي
نوريان را در همه عالم امام آورده اي
ناريان را آيت برداً سلام آورده اي
جان جان عالم است اين بر سر دوشش بگير
اي عروس موسي جعفر در آغوشش بگير
*****
آسمان گويد که اين خورشيد تابان من است
عرش مي بالد که اين ماه فروزان من است
عدل مي نازد که اين مولود، ميزان من است
وحي مي خندد که اين پاکيزه تن، جان من است
مادرش ريحانه مي گويد که ريحان من است
در بغل او را رضا گيرد که قرآن من است
بشنويد از حضرت جبريل با صوت جلي
کوثر دوم مبارک باد بر آل علي
*****
اي وجود جود از جود وجودت يا جواد
دوستان و دشمنان مرهون جودت يا جواد
حضرت معبود مشتاق سجودت يا جواد
لوح دل آئينه ي غيب و شهودت يا جواد
مدح تو گفته خداوند ودودت يا جواد
اي ز وهم خلق، بالاتر حدودت يا جواد
تا ابد ظرف وجود از جود و احسان تو پُر
هم تو دُرّ هشت دريايي و هم بحر سه دُر
*****
نوح دل يوسف لقا موسي کلام عيسي دمي
بحر ايمان را گهر دُرهاي رحمت را يمي
هم کتاب ا... ناطق هم خطاب محکمي
در محيط علم سکّاندار کلّ عالمي
در سنين خرد سالي پير پور اکثمي
از تمام انبيا غير از محمد اعلمي
در جواب يک سئوال آري هزاران مسئله
افکني بر گردن صد پور اکثم سلسله
*****
آبرو بخشان عالم آبرومند توأند
در سنين کودکي افلاک پابند توأند
جود و احسان، علم و تقوا چار فرزند توأند
صد چو لقمان مستمند حکمت و پند توأند
باد و بارن، ابر و دريا بي قرارت مي شود
در شکار ماهيي مأمون شکارت مي شود
*****
اي بلنداي زمان مرهون عمر کوتهت
اختران پروانه ي روي نکوتر از مهت
تن، نه بلکه جان ارباب کرم خاک رهت
عرش و فرش و آسمانها و زمين دانشگهت
علم ما کان و يکون سطري به قلب آگهت
در کتاب آسماني خوانده حق وجه اللّهت
مي درخشد تا قيامت کوکب اقبال تو
شوکت عباسيان چون مور شد پامال تو
*****
دست تو وقت کرم کار خدايي مي کند
چشم تو از عالمي مشکل گشايي مي کند
خُلق تو حتي ز دشمن دلربايي مي کند
مهر تو در مُلک دل فرمانروايي مي کند
ذات حق در طلعت تو خود نمايي مي کند
عالم خلقت سر کويت گدايي مي کند
با تو دارم عرض حاجت از تو مي خواهم مراد
يا جواد ابن جواد ابن جواد ابن جواد
*****
اي تو شمع و عالمت پروانه يا ابن الرضا
اي رضا را نازنين دردانه يا ابن الرضا
دامن ريحانه را ريحانه يا ابن الرضا
جود، پيش جود تو افسانه يا ابن الرضا
من گدايم بر در اين خانه يا ابن الرضا
آشنايم، نيستم بيگانه يا ابن الرضا
تو مرا سر مست از جام ولايت مي کني
تو به مأمون حرز مادر را عنايت مي کني
*****
کيستم من سائل کوي تو يا ابن الرضا
روز و شب گرم هياهوي تو يا ابن الرضا
مدح خوان تو، ثنا گوي تو يا ابن الرضا
تشنه کامي بر لب جوي تو يا ابن الرضا
من گدا، جود و کرم خوي تو يا ابن الرضا
دست دل آورده ام سوي تو يا ابن الرضا
اي هماره لطف و احسان و کرامت کارتان
کيست «ميثم» خاک راه ميثم تمّارتان

**********************************۸

عالمِ شیعه گشته شاد     آمده حضرت جواد(2)

گلشنِ رویِ ماهِ او          درد مرا دوا کند

گوشه‌ای از نگاه او            مرا ز غم رها کند

عالمِ شیعه گشته شاد ـ‌ آمده حضرت جواد(2)

دسته گلِ باغِ رض            اکرده مرا اسیرِ عشق

دار و ندار و هستی‌ام         داده به باد امیرِ‌ عشق

عالمِ شیعه گشته شاد         ـ‌ آمده حضرت جواد(2)

جود و سخا و کرمش               به لب ترانه‌ می‌زند

 

به قلبِ شب گرفته‌ام              گلِ ستاره می‌زند

عالمِ شیعه گشته شاد ـ‌ آمده حضرت جواد(2)

از صدف بحرِ ولا                 آمده گوهری دگر

ز لطف حقِ ذَا الجلال         آمده رهبری دگر

عالمِ شیعه گشته شاد ـ‌ آمده حضرت جواد(2)

****************************۸

در ولادت حضرت جواد الائمه

امشب بـه جهان آمـده پیغمبر دیگر؟
یا کعبه گرفته است به بر حیدر دیگر؟
یا از حسنین است عیـان منظر دیگر؟
دارد به سـرِ دست، رضـا کوثـر دیگر

بُشری که دلِ آل محمّد همه شاد است
این مژده بگوییـد کـه میلاد جواد است

ای بحـر تجلـی گهـرت باد مبارک
ای شاخۀ طوبـا ثمـرت بـاد مبارک
ای شمس ولایت قمرت باد مبارک
میـلاد گرامـی پسـرت بـاد مبارک

این قبلۀ اربـات مـراد اسـت، مـراد است
الحق که جواد است جواد است جواد است

بــا مــاه بگوییـد چـراغ سحـر اسـت ایـن
بـا مهـر بگویید کـه از مهـر، سـر است این

طفـلش نتـوان گفت که خیرالبشر است این
جانم به فدایش پسر است این پسر است این

ما را به پسر بودن او فخر از آن است
کو بعد پدر، رهبر خلق دوجهان است

این است کز آغـاز خداونــد ستـودش
این است که بگشود نبی لب به درودش
این است که افتاد «کرامت» به سجودش
این است که جود آمده مرهون وجودش

جوشد ز کفش لطف و عنایات خدایی
آرنـد به سویش همگان دست گدایی

سرتا بـه قدم حسن خداوند جلیلش
مـرآت جمـال نبـوی روی جمیلش
زوّار حـرم آدم و نوح است و خلیلش
مأمون شده در اوج شهی عبد ذلیلش

این است که در محضر او زادۀ «اکثم»
آورد چو یک کودک ناخوانده الف، کم

این است همـان مخزن اسرار الهی
وابستـه بــه علـم ازل نامتناهــی
بی‌پرتو او علم سیاهی است سیاهی
دارد خبر از ابر و هـوا و یم و ماهی

کز معجزه‌اش هوش پرید از سر مأمون
گویی که جدا روح شد از پیکر مأمون

ای از ازلـت نــام دل‌آرای محمّد
وی آینــۀ طلعـت زیبـای محمّد
سرتا به قدوم تـو سراپـای محمّد
بوسیده پدر روی تو را جای محمّد

از جود تـو یا فضل تو یا علم تو گویم؟
وز خلق تو یا خوی تو یا حلم تو گویم؟

با این همه اوصاف خدایی ز خدایت
در حیرتم آخر چه بگویم بـه ثنایت
گوهر چه بوَد تا که بریزند بـه پایت؟
فرمـود پـدر: ای پــدرم بـاد فدایت!

تو مصحـف زهرایی و قرآن رضایی
تو روح رضا، قلب رضا، جان رضایی

فردوس بَرد سجده به خـاک قدم تو
رضوان شده پیوسته گـدای کـرم تو
هنگام عطا ظرف وجود است کم تو
حـجِّ حــرم الله، طـواف حــرم تـو

از ما همـه دریوزگی و عجز و گدایی
از تو همه لطف و کرم و عقده‌گشایی

بگـذار کـه سرگـرم هیاهـوی تو باشم
تا جان به لبم هست، ثناگوی تو باشم
باشد که فقط تشنه لبِ جوی تو باشم
مولا کرمی کن که سگ کوی تو باشم

آن روز که خلقت همه دامان تو گیرند
زنجیر مرا دست غلامـان تـو گیرند

تـو دسـت عطـا و کرم و لطف خدایی
تو در دو جهان از همگان عقده‌گشایی

تو حج و تو میقات، تو مروه، تو صفایی
مـا جملـه گدا و تـو جواد ابن رضایی

جود و کرم از توست، تضرع صفت ماست
والله گـدایـی درت سلطـنت مــاست

من میثم آلودۀ بی‌دست و زبانم
در باغ بهار تو کم از برگ خزانم
مگـذار برِ بـاد بـه کـوی دگرانم
بگذار در اطراف گلت خار بمانم

من با همه گفتم که جواد است امامم
باشد که بخوانی ز ره لطف، غـلامم

 

******************************************

سرود توسل به حضرت جواد

آفتـاب جمـال خـدایی
میوۀ نخل قلب رضـایی
جان خوبان عالم فدایت
تو جوادی و مشکل‌‌گشایی

سیّدی یا جوادالائمه

چـون پـدر یـار خلق جهانی
شمـع جمـع همـه دوستانی
هم جواد استی و هم کریمی
هم رئوفـی و هـم مهربانــی

سیّدی یا جوادالائمه

بنـده‌ام بنـدۀ ایــن سـرایم
گرچـه آلـوده‌ام، بـا شمایم
روی تو کعبه، صحن تو قبله
کاظمیـن تـو کـرب و بلایم

سیّدی یا جوادالائمه

مــن گنهکــار و بـی‌آبرویم
تـو کریمـی، نیاری بـه رویم
دوست دارم که در کاظمینت
چهره با خـاک کویت بشویم

سیّدی یا جوادالائمه

ای بـه دامـان لطـف تو دستم
دل به صحن و سرای تو بستم
تــو کریــم کریمانــی و مـن
هر که هستم، گدای تو هستم

سیّدی یا جوادالائمه

ای صفـاتت صفـات خدایی
عادتت عفو و مشکل‌گشایی
مـن توسّل کنم، تو تفضّل
تو کرامت کنی، من‌گدایی

سیّدی یا جوادالائمه

ای غریب همه انجمن‌ها
آه سرد تو سوز سخن‌ها
با که گویم که وقت شهادت
حجره در بسته بود و تو تنها

سیّدی یا جوادالائمه

بـا همـه رأفـت و مهربانـی
صدمه‌ها دیدی از یار جانی
یـار نامهـربانت تو را کشت
عـاقبت در بهــار جــوانی

سیّدی یا جوادالائمه

*********************************