نکته های آموزنده زندگی

سرود تک خوانی

امشب از غم گریزان      سرخوشم شاد و خندان

اشک شوقم روانه        برلبم این ترانه ۲

یا جوادالائمه (ع) ۳ مرتبه

آسمان مدینه          غرق نور و ضیا شد ۲

هر ستاره به لبخند       محو ابن الرضا(ع) شد ۲

اشک شوقم...............

امشب از باده تو         تا سحر مست مستم

من ز روز نخستین          دل به مهر تو بستم

تو امیر دل من             من گدای تو هستم

اشک شوقم...................

عشق و مهر تو ای گل         شد عجین با گل من

ماه روی تو باشد                 قاب عکس دل من

از همه زندگانی                  عشق تو حاصل من

اشک شوقم...................

شعر ازحاج احمد واعظی

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤۴

سرود ولادت آقا جوادالائمه (ع) ۱گروهی)

یار آمده یاران به بر یار بیائید

بادلشده گان در بر دلدار بیائید

از دایره مشرق انوار الهی

خورشید نهم گشته پدیدار بیائید

محبوب خدا آمد            دریای عطا آمد

ای اهل ولا امشب        ( مولای شما آمد) 2 مرتبه

بر دست رضا(ع) گوهر یکدانه ببینید

از گلشن فضل و کرمش خوشه بچنینید

ای خسته دلان مظهر جود آمده امشب

مانند   گدایان  به  ره  او   بنشینید

عالم همه پابستش          هستی همه از هستش

دلهای خداجویان            باشد همه در دستش  2 مرتبه

همیشه گفتم . همیشه گویم . من از جوانی . گدای اویم

اگر که خوارم . اگر که پستم . ولی رهین . عطای اویم

گرفته ام کاسه گدائی . بدست و بر راه او نشستم

که پر کند .از می ولایت .عزیز جان رضا(ع) سبویم

جواد(ع) آمد ........ گل ولا آمد ........

زمیلادش .............بجان صفا آمد.......

بگو با عاشقان .... که آمد در جهان  ....رضا(ع) را نور عین ...

بیا امشب بگیر......تواز بابش رضا(ع) ...برات کاظمین

بسان زهرا(س) به هر دو دنیا تورا خدا خوانده کوثرت

امام هشتم کند تبسم به روی ماه و منورت

کنار مهد تو از دو دیده فشاند اشک و کند نگاه

که باشد آگه محیط غمها شود دل پاک واطهرت

گهی گرید .............گهی کند خنده .....

شود جانش ............ز دیدنت زنده.....

به فصل آرزو.......تو هستی کوثر و .....توئی ماه شبش...

زیمن مقدمت........بود حمد خدا...........هماره بر لبش....

الا امید دل حزینم به من عنایت کن

مرا براه ولایت خود بیا هدایت کن

در این هجوم ستمگران ای مدافع قرآن

زانقلاب و ز رهبر ما بیا حمایت کن

بیا درد ........مرا مداواکن .....

نظر برما .......بجان زهرا کن....

به امید نگاه تو نشسته ام مولا

گره از کار یارانت بیا بیا واکن ........

            التماس دعا                              شعر از وفائی

 ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤۴

سرو د ۲(گروهی)

عالم امشب منور از          نور مهر ولایت است

بگشوده بر رخ همه          امشب درهای رحمت است

ای خسته دل بیا بیا            امشب در گلزار رضا(ع)

آمد آن گل که مظهر           جود و لطف و عنایت است  2

ز روی تو     شده جهان       غرق شور و غرق شعف

گرفته ام        زشوق تو        من جام شیدائی بکف  2

         ای دلبر من    رهبر من     مولا یا ابن الرضا(ع)

        دست تو باشد   بر سرمن     مولا یا ابن الرضا(ع)

                  مولا مولا خوش آمدی 4

تمام عالم پر از نور است      زیمن میلادت مولا زیمن میلادت

به روی لبهای یاران          بود گل یادت مولا بود گل یادت   2

ای روح و ریحان رضا(ع)         مولامولا خوش آمدی

ای جان وجانان رضا(ع)           مولا مولا خوش آمدی    2

      ای افتخارم            اعتبارم    مولا یا ابن الرضا(ع)

      من هرچه دارم    از تو دارم    مولا یا اب الرضا(ع)

              یا جوادالائمه    ....یا جوادالائمه (ع)  4

ای نور چشمان رضا(ع)        ای مولای کریم من

امشب نگاهی کن به ما           ای آقای رحیم من

ای بهتر از جان همه             بادا جانها فدای تو

ای یادگار فاطمه (س)           افتاده ام بپای تو

توئی گواهم       بی پناهم         مولا یا ابن الرضا(ع)

بجان زهرا(س) کن نگاهم        مولا یا ابن الرضا(ع)

           یا جوادالائمه...........یا جواد الائمه (ع)4

                         التماس دعا          شعر از خودم

 ثمر پر بار نخل ولایت

باز بر نخل ولایت ثمری داده خدا

آسمان عظمت را قمری داده خدا

در بهاری همه زیبائی و امید و صفا

گلشن مهر و وفا را ثمری داده خدا

دهم ماه رجب لیله قدر دل ماست

وه بر این شب چه مبارک سحری داده خدا

شب قدر است بخوان سوره کوثر زیرا

به رضا(ع) کوثر وقدر دگری داده خدا

حجره کوچک ریحانه بهشتی دگر است

که بر این خانه صفای دگری داده خدا

به جهان بشریت زحریم ملکوت

با جمال ملکوتی بشری داده خدا

تا که در بادیه عشق توقف نکند

باز این قافله را راهبری داده خدا

همه از مرحمت این پدر و این پسر است

هر چه بر هر پسر و هر پدری داده خدا 

همچو او نیست دگر پر برکت . مولودی

مقدمش را چه مبارک اثری داده خدا

اولیاء جمله جوادند . ولیکن زجواد(ع)

جود را جلوه تابنده تری داده خدا

تا دهد قدرت فرعونی مامون بباد

به جگر گوشه موسی پسری داده خدا

جز مدیح علی(ع) وآل (موید) را نیست

آری آری که به هر کس هنری داده خدا

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

 سرود تک خوانی  و گروهی

ای گل گلزار رضا(ع) همه گلهای جهان خوار تو

یوسف مصرآمده است جان بکف برسر بازار تو

خلق حهان       همه حیران تو        جان وسر         همه قربان تو

یا جوادالائمه (ع) ۲ مرتبه

شهر مدینه ز رخت شده گلخانه باغ بهشت

جان بفدای رخ تو که بود چشم وچراغ بهشت

کعبه ما       پسر بوالحسن(ع)    عشق رضا(ع)  بده عیدی به من

یا جوادالائمه(ع) ۲

ای ثمر جود وسخا قمر خانه شمس الشموس

غرق صفا غرق صفا شده امشب همه خاک طوس

عشق شما       همه حاصلم          عکس رخت    گل باغ دلم

یا جوادالائمه(ع) ۲

تو همه حاصل من بخدا جانی و جانانه ام

مران ز درگهت مرا که گدای در این خانه ام

اگر بدم    جانفدای توام             مکن ردم          که گدای توام

یا جوادالائمه(ع) ۲     

شعر از حاج احمد واعظی

 ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤۴

کوثر دوم

ستاره سحری مژده سحر میداد

فروغ صبح ز پایان شب خبر میداد

زصحن سینه ما دست عاطفت از شوق

کبوتر دل ما را به عرش پر میداد

فضای شهر مدینه معطر از گل بود

شبی که گلبن باغ ولا ثمر میداد

مگر نسیم زباغ بهشت آمده بود

که بوی ناب گل و سبزه های تر میداد

سحاب رحمت حق بر مدینه سایه فکند

خدا به حجت خود کوثر دکر میداد

فلک به یمن قدومش ستاره باران بود

خدا به نخل شفاعت دوباره برمیداد

ز دیده گان پدر اشک شوق جاری بود

شبی که بوسه به رخساره پسر میداد

برای خلق گنهکار در شب میلاد

خدا به شمس سپهر ولا قمر میداد

نهم سپهر ولایت جواد(ع) اهل البیت (ع)

کریم بود و به هر بینوا گهر میداد

هنوز کعبه شهادت دهد بدان محفل

هر آنکه مسئله پرسید از او .  نظر میداد

دلم گرفته چه می شد اگر خدا یکشب

چنان نسیم بکویش مرا گذر میداد

چه عقده ها که( وفائی) ز دل نمی شد باز

بما اگر که خدا برگه سفر میداد

اى جهان ريزه خوار خوان عطاى تو جواد  ع

اى ز جود تو كرم گشته گداى تو جواد  ع

من چه گويم به مديحت كه به قرآن كريم

گفته در آيه ‏ى تطهير خداى تو جواد  ع

عاشر ماه رجب داد خدايت به رضا   ع

كه تو راضى به حقى حق به رضاى تو جواد  ع

گل لبخند به لبهاى پيمبر  ص روييد

تا شنيدى خبر نشو و نماى تو جواد  ع

گشت از يمن قدوم تو دل فاطمه  س  شاد

كه على    ع گفته جهانى به فداى تو جواد  ع

محو از صحنه تاريخ شود واژه فقر

هر كجا خيمه زند جود وسخاى تو جواد  ع

حاتم ار لطف تو بيند نكند دعوى جود

اى بنازم به تو و قدر و بهاى تو جواد   ع

عالمى گشت مصفا ز صفاى قدمت

اى صفا بخش دل خلق صفاى تو جواد   ع

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

اینهم چند شعر در باب شهادت آقا جوادالائمه علیه السلام

مادر جان»
سوخت از زهر هلاهل جگرم مادر جان

تيره شد روز به پيش نظرم مادر جان
من در اين حجره ‏ى در بسته خود مى ‏پيچم
كس نداند كه چه آمد به سرم مادر جان
نكشد گر كه مرا زهر جفا خواهد كشت
خنده‏ ى همسر بيدادگرم مادر جان
من جوادم كه به ياد تو سخن مى‏ گويم
چون ترا از همه مشتاق ترم مادر جان
همچو شمعى اثر زهر ستم آبم كرد
سوخت پروانه صفت بال و پرم مادرجان
همسرم پشت در خانه به دست افشانى
من به ياد تو و مسمار درم مادر جان
چون تو در فصل جوانى ز جهان سير شدم
كه زده داغ تو بر جان شررم مادر جان
به لب خشك من غمزده آبى برسان
كز عطش سوخته پا تا به سرم مادر جان
شعر (ژوليده) گواهى دهد از غربت من
دوست دارم كه بيايى به برم مادرجان 

 

فروغ دل زهرا»

از دل حجره‏ ى تاريك كه بسته است درش
مى‏ رسد ناله‏اى و دل شده خون از اثرش
چيست؟ اين ناله ‏ى سوزنده و از سينه ‏ى كيست
صاحب ناله مگر سوخته پا تا به سرش
اين فروغ دل زهراست كه خون است دلش
اين جگر گوشه ‏ى موسى است كه سوزد جگرش
اين جواد است كه از تشنگى و سوزش زهر
جان سوزان بود و ناله جان سوز ترش
خانه‏ اش قتلگه و همسر او قاتل اوست
بار الها تو گواهى كه چه آمد به سرش
همسر مرد برايش پرو بالى است ولى
همسر سنگدل او بشكسته است پرش
آتش زهر چنان كرده به جانش تاثير
كه كند هر نفس سوخته ‏اش تشنه ترش
شهر بغداد بود شاهد مظلوم دگر
پسرى را كه دهد جان ز ستم چون پدرش
كاش مى‏ بود غريب الغربا در آنجا
تا زمانى نگردغربت تنها پسرش

«جود جواد»

«وادى غم»

سلام ما به رخ انور امام جواد
درود ما، به تن اطهر امام جواد
غريب بود و غريبانه جان سپرد و نبود
كسى به وادى غم، ياور امام جواد
ز آتش ستم خصم، آب شد تن او
به خاك حجره بود، بستر امام جواد
كسى نبود، به بالين آن امام همام
به غير همسر بد اختر امام جواد
چه ظلم‏ها كه به حقش، نكرد ام الفضل
نگر، به دشمنى همسر امام جواد
به خشكى لب لعلش، نريخت آب كسى
به غير ديده ‏ى او خون ‏تر امام جواد
به روى خاك، چو پروانه شد فدا و دريغ
چو شمع آب شده، پيكر امام جواد
فغان كه آتش زهر ستم، به فصل شباب
شرر فكند، ز پا تا سر امام جواد

شاعر: محسن حافظى